Tv uitzending

“India is een land waar ik helemaal niets mee had. Toen ik hier voor het eerst kwam, vond ik alles vies. Ik dacht: ‘Dit overleef ik niet, ik ga hier dood." Maar Margreet runt nu al jaren een opvanghuis voor de armste weduwen in de stad Varanassi die door hun eigen familie op straat zijn achtergelaten.

 

Margreet Diment is een soort moeder Theresa van Varanassi.

“Waarom deze vrouwen achter worden gelaten? Omdat ze economisch niets meer opleveren en een concurrent zijn bij de verdeling van de erfenis. Om te overleven hebben de vrouwen vaak geen andere keus dan bedelen. Het is toch niet voor te stellen dat mensen hun eigen oude moedertje om die reden op straat dumpen? Hier gebeurt het gewoon. Niet incidenteel, maar systematisch.” Overleven Margreet Diment is een soort moeder Theresa van Varanassi. “Waarom deze vrouwen achter worden gelaten? Omdat ze economisch niets meer opleveren en een concurrent zijn bij de verdeling van de erfenis. Om te overleven hebben de vrouwen vaak geen andere keus dan bedelen. Het is toch niet voor te stellen dat mensen hun eigen oude moedertje om die reden op straat dumpen? Hier gebeurt het gewoon. Niet incidenteel, maar systematisch.”

 

Pelgrims

 

Per jaar gaat het om naar schatting 10.000 weduwen die op deze manier letterlijk worden overgeleverd aan de goden. Dat dit vooral in de Indiase stad Varanassi voorkomt, is geen toeval. Margreet: “Families kiezen Varanassi speciaal uit omdat het een heilige stad is, althans voor de hindoes. Pelgrims van over de hele wereld komen hier om te baden in het water van de heilige rivier de Ganges. Dan worden je zonden vergeven. En sterven kun je in hun beleving ook het best in Varanassi, want dan ontsnap je aan het rad van de wedergeboorte en ga je rechtstreeks naar het nirwana. Dat is wat het hindoegeloof zegt. Maar God is een God van gerechtigheid. Dát wil ik uitdragen aan deze vrouwen! Want op deze manier aan het einde van je leven komen, dat gun je toch niemand?”

 

Liefde

In het opvanghuis aan de rand van de stad probeert Margreet deze vrouwen een waardige oude dag te bezorgen. Eten, onderdak en een beetje aandacht en liefde. "Varanassi is mijn thuis geworden. Ik moet er niet aan denken om hier weg te gaan, ook al ben ik geboren en getogen in Nederland. Want als je echt iemand van de dood kunt redden, daar kan geen geld en luxe tegenop!”

 

Deze uitzending van het programma Nederland helpt met de titel Moeder voor Indiase weduwen is uitgezonden op donderdag 14 oktober door de EO. bekijk uitzending

Get Microsoft Silverlight
Of bekijk de flash versie.

 

Zesdelige reeks van mini-portretten van mensen die zich uit christelijke roeping inzetten voor een humanitair doel in de wereld. Op een boerderij in Limburg worden ze ontvangen door Carla van Weelie die een gesprek met hen heeft over hun werk en hun levensdoel. In deze laatste aflevering van de reeks: Margreet Diment. Zij vangt Indiase weduwen op in de stad Varanassi die verstoten zijn door hun familie. Ze leveren economisch niets meer op voor de familie en worden als een concurrent beschouwd bij de verdeling van de erfenis. Om te overleven hebben deze vrouwen geen andere keus dan te bedelen. In een door haar opgezet opvanghuis aan de rand van de stad probeert Margreet deze vrouwen een waardige oude dag te bezorgen. Eten, onderdak en een beetje aandacht en liefde.

Datum uitzending: 16-10-2010. Tijdsduur: 23'10"

Gift van Wereldwinkel Landsmeer

 

Tot onze spijt is de Wereldwinkel in Landsmeer, één van onze grotere verkooppunten, gestopt.

Dat hield voor ons in, waar wij en de weduwen natuurlijk ontzettend blij mee zijn, een gift!

Op de foto ziet u dat de cheque ter waarde van 2.000 euro in ontvangst werd genomen door Cor en Atie zelf.

Wereld_winkel_Landsmeer_geeft_check_

 

Themadag Landsmeer 28 augustus 2010

wereldwinkel

28 augustus 2010
Wereldwinkel Themadag Landsmeer
Noordeinde 145
Landsmeer

Met 65 jaar 2250 km lopen t.b.v. Weduwen Varanasi

Johan Speelman 65 jaar jong te voet naar Rome
SNEEK: Johan Speelman uit Sneek is vrijdag 8 mei 2009 voor de tweede keer in zijn leven een voettocht naar Rome gestart. Hij wil de tocht in zestig dagen voltooien, het zou een nieuw Nederlands record zijn.,,Ik ben geen wandelaar”, haast Speelman te zeggen. Vijf jaar geleden maakte hij de tocht voor het eerst en dat is goed bevallen. ,,Ik werd toen zestig en wilde dat met vrienden vieren in Rome. Ik dacht, och laat ik er heen lopen.” De 2250 kilometer door Duitsland, Oostenrijk en Italië vielen hem niet zwaar. Met de ervaringen van toen heeft hij zijn wandelschoenen vooreerst ook gespaard. ,,Ik heb niet getraind.”
 
Speelman die eergisteren 65 werd ziet de voettocht naar Rome niet als een pelgrimage. ,,Nee dat is het beslist niet.” De monsterwandeling is echter niet helemaal voor de lol. Hij loopt voor de weduwen van Varanasi in India. Hindoestaanse weduwen in India worden door hun familie vaak verstoten. Niet alleen arme families, ook de beter gesitueerden behandelen hun oude moeders vaak als oud vuil.

Kym en (oud)Sneker Margreet Diment hebben zich het lot aangetrokken van de vele weduwen in Varanasi en bouwden met behulp van EO metterdaad een weduwenhuis. In dit huis kunnen tientallen weduwen tegelijk opgevangen en worden voorzien van de meest noodzakelijke levensbehoeften. De jongere weduwen worden gestimuleerd om in hun eigen onderhoud te voorzien door te gaan werken in de eigen bakkerij of het atelier waar sieraden worden gemaakt die hun weg over de hele wereld vinden.

Lees meer: Met 65 jaar 2250 km lopen t.b.v. Weduwen Varanasi